به پیش نهاد دوستی، خانه ی گیومه را به عنوان امانت نگه می دارم تا هر زمان برگشت با خیال آسوده قدم درون اش بگذارد.
کسی چه می داند، شاید اگر روزی من هم رفتم کسی پیدا شد که خواست خانه ام را نگه دارد.
ت.ن:
دوستی گران و گران بها گنجی است که گر وفا پاسداری اش نکند، حرامیان به یغمایش برند...
(نویسنده: نسیم)
